Ik leef samen met mijn gebroken hart.
Ik lach niet meer, maar vervorm mijn lippen.
Ik slaap niet meer, maar houd mijn ogen dicht.
Ik kan niet meer huilen, want ik voel niet meer.
Ik wandel alleen door mijn land met de eenzaamheid.
Mijn benen kunnen meer lopen, want ik heb geen plaats om heen te gaan.
Ik laat alles gaan, want ik kan niets meer vasthouden.
Ik denk niet meer, want ik heb niets om van te dromen.
Ik doe mijn ogen niet open, want dan schijnt het leven erin.
Ik hou niet van de nacht, want dan heeft de maan mij lief.
Ik hou niet van de dag, want dan schijnt de zon.
Ik hou niet van het leven, want dat accepteert me zoals ik ben.
Een gebroken hart en verloren romantiek.
Ik wandel door mijn straat, op zoek naar waar mijn liefde ligt.
Op zoek naar mijn tranen. Op zoek naar mijn lach.
Op zoek naar de stukken van mijn gebroken hart.
Ik lach niet meer, maar vervorm mijn lippen.
Ik slaap niet meer, maar houd mijn ogen dicht.
Ik kan niet meer huilen, want ik voel niet meer.
Ik wandel alleen door mijn land met de eenzaamheid.
Mijn benen kunnen meer lopen, want ik heb geen plaats om heen te gaan.
Ik laat alles gaan, want ik kan niets meer vasthouden.
Ik denk niet meer, want ik heb niets om van te dromen.
Ik doe mijn ogen niet open, want dan schijnt het leven erin.
Ik hou niet van de nacht, want dan heeft de maan mij lief.
Ik hou niet van de dag, want dan schijnt de zon.
Ik hou niet van het leven, want dat accepteert me zoals ik ben.
Een gebroken hart en verloren romantiek.
Ik wandel door mijn straat, op zoek naar waar mijn liefde ligt.
Op zoek naar mijn tranen. Op zoek naar mijn lach.
Op zoek naar de stukken van mijn gebroken hart.
